فغان از داد این مردم ، دلم بیداد میخواهد ز یاران نیست لطفی ، همت اضداد میخواهد سکوت آشنا بس نکته ها فرمود ولی گوش عدالت این زمان فریاد میخواهد بهشت بیکران خالی بماند جاودان آری تمنای ارم ، انگیزه ی شداد میخواهد ز عشقت سینه ام از غم مصفا شد صفای مقدم مهمان ، ز اشک امداد میخواهد تورا مجنون امید وصل یارت نیست دل لیلای عاشق ، همت فرهاد میخواهد دلم با غصه ی عشق تو تنها ماند بیان درد او افسانه ی شهزاد میخواهد م.ماهرانی

عمویی عزیز داشتم که عمرش را برای رسیدن به آزادی تلاش کرد ؛ درس خواند ، مبارزه کرد ، زندان رفت ، فراری شد ، گاهی هم کمی دیوانگی کرد ، پاکسازی شد . . . ! و . . . من عاشق آزادی شدم ؛ عمری درس خواندم و مطالعه کردم تا شاعر شوم و شعری برای آزادی بسرایم . . . امروز در این کشور گل و بلبل شاعرم ! ولی می دانم اگر نوکری نکنم از گرسنگی می میرم . . . !!! م.ماهرانی